Leen Peekstok, The King of SNS In de rijke historie van vv SNS zijn er spelers die een wedstrijd beslissen, en er zijn spelers die een tijdperk definiëren. Wie aan de gloriedagen op het veld denkt, kan niet om één naam heen: Leen Peekstok , bij velen beter bekend als de onbetwiste 'The King of SNS'. De Schrik van Elke Verdediging Leen was het type voetballer waarvoor de supporters naar het sportpark kwamen. Natuurlijk, hij kon een aardig balletje trappen en had het inzicht waar menig middenvelder jaloers op was, maar zijn echte wapen? Dat zat een etage hoger. Als de bal vanaf de flank voor de pot werd geslingerd, wist iedereen op en rond het veld hoe laat het was. Met een timing die niet aan te leren is, steeg Leen boven de verdediging uit. Het was geen koppen, het was gericht vuren . Menig keeper heeft de bal alleen maar horen zoeven wanneer 'de King' zijn voorhoofd tegen het leer zette. "Hij kon goed voetballen, maar nog beter koppen. In de lucht was hij simpelweg onverslaanbaar." Meer dan een Speler Leen was niet alleen een doelpuntenmachine; hij was het boegbeeld van de clubkleuren. Met een onvermoeibare inzet en de nodige flair was hij de lijm die het team bij elkaar hield. Een leider die wist wat het betekende om voor SNS te strijden. Vandaag de dag vliegen de ballen nog steeds over het veld in Stad aan 't Haringvliet, maar de legende van de man die kon 'vliegen' boven de grasmat, blijft onvergetelijk. Leen Peekstok: Een echte koning in de kleuren van SNS.
SNS verrast tijdens Champions League in 2006 "Jingle bells, Jingle bells, Jingle all the way! Iedereen kan voetballen behalve WFB!" klonk het tijdens de laatste wedstrijd van WFB tegen DBGC. Op dat moment had het team van SNS op verassende wijze de Champions League 2006 al op zak. WFB was niet meer te achterhalen door DBGC. De vreugde was enorm, en langs de kant werden alle strijdliederen door de Stadtenaren nog eens uit de kast gehaald. Bij WFB was voor de wedstrijd tegen DBGC nog met enige kritiek gereageerd op de organisatie. Ze dachten bij WFB dat bij een gelijk aantal punten het doelsaldo bepalend zou zijn voor de eindstand. Was overigens de enige wanklank die tijdens de editie van 2006 viel. Het reglement (hetzelfde als bij de dames) bepaalde overigens dat bij een gelijk aantal punten het onderlinge resultaat tussen bei de ploegen telt. Dit betekende dat de eerder gespeelde wed strijd tussen SNS en WFB (1-0) op de slotdag, in dit geval de beslissing had gebracht. In deze spannende wedstrijd wist SNS met een doelpunt van Jordi Smit het vonnis over WFB te vellen. Ook, zoals later bleck, de cup met de grote oren hierdoor binnen te slepen. Tegenvaller Bas Abresch (samen met Bram van der Sluis van WFB met tien doelpunten topscorers van het toernooi): "Het is voor ons (DBGC) met een vijfde plaats een tegenvallend resultaat! We hebben het weggegeven in de wedstrijden halverwege het toernooi: Tegen DJS (1-0 verloren), SNS (1-1) en Melissant (2-2). Deze wedstrijden misten we wel Micha Moerenhout in de punt van de aanval, maar dat mag geen excuus zijn. Ik vond het niveau van het hele toernooi overigens wel tegenvallen, in vergelijking met voorgaande jaren. We gaan ons nu maar weer richten op het veld, want daar kunnen nog mooie dingen gebeuren!" De afgelopen Champions League zal de geschiedenis ingaan als de meest verassende van de laatste jaren. Ook al was het niveau niet altijd even hoog staand, spannend was het als ooit tevoren. Want iedereen kon van iedereen winnen. Halverwege het toernooi gaf SNS-coach Jim Raaymakers al aan dat SNS misschien wel tot de kanshebbers kon worden gerekend. "Ik stuur mijn team maar met één opdracht het veld in: Vanuit een goede organisatie het balletje zo snel mogelijk rond laten gaan. Wanneer de spelers dit kunnen uitvoeren kunnen we nog heel ver komen!" Dat een winnende coach altijd gelijk heeft, blijkt hier maar weer eens uit! Opmerkelijke ploegen deze editie waren Den Bommel, met als smaak makers Maurice Bruggeman en Wesley Bakker (uitgeroepen tot meest waardevolle speler). Maar ook Flakkee, met de jonkies Alex Abresch, Jesper den Engelsman, Gerwin van den Nieuwendijk, en Patrick Verolme maakte een prima indruk. De teams van Stellendam en DBGC konden hun favorietenrol niet waarmaken. Al met al kan iedereen terugzien op een geslaagd evenement dat ook tijdens de 'derde helft' gezellig bleef! SNS-speler Dennie van Druningen is enthousiast. "Deze winst smaakt naar meer! We hebben met heel het team een fantastische prestatie neergezet in Recreatiecentrum De Staver!"
Duidelijke winst voor RBC (artikel komt uit juni 1996) Het moge duidelijk zijn. Een eenvoudige amateurclub zoals SNS is niet bestand tegen een semi-beroepsvoetbalelftal als RBC. En dat terwijl de formatie uit Roosendaal er in de sector betaald voetbal niet echt uit springt. De bezoekers wonnen dan ook overtuigend met 1-9. Met de aantekening dat desondanks SNS niet "af" is gegaan. Niet alleen redde SNS al de eer voordat RBC aan scoren was toe gekomen. SNS bleef positief voetballen en trachtte met counters voor enig gevaar te zorgen. Daarbij liet in de tweede helft Arie Jan Arensman een unieke kans liggen om de uitslag een nog iets dragelijker aanzien te geven door voor open doel voorlangs te schieten. RBC opende met een vrije trap van Richard van Gils die door Arie de Bruin over de lat werd gewerkt. Op een voorzet van Hellemons mikte Rob Penders te hoog. Ook Verbeek schoot over. In de achtste minuut kwam SNS zowaar op voorsprong. Een door Jaap van den Boogert opgezette aanval kwam bij Jos Melaard die voor trok. Jan Arensman kwam over links door en passeerde keeper Jeroen van Empel moeiteloos (1-0). RBC begon meteen wat terug te doen. Op een pass van Andre Arensman moest Van Empel uitlopen voor Jos Melaard door kwam. In de dertiende minuut schoot Arjan Magielse in de verre hoek (1-1). Toen ging het even snel. In dezelfde minuut schoot Emiel Dorst uit een voorzet van Penders raak (1-2). Vervolgens waren er pogingen van aanvoerder Van der Linden, Barry Bierstekers en Van Oeveren. Halverwege de eerste helft bereikte Van Oeveren Van der Linden die de hoek voor het uitzoeken had (1-3). Op een pass van Andre Arensman liep Jan Arensman buitenspel. Een "schouwse" treffer ontstond toen Dorst naar Van Oeveren schoof die uitkapte en er 1-4 van maakte. Een inzet van Andre Arensman werd ge blokt. Richard van Gils mikte net over de lat. Op slag van rust schoot Emiel Dorst van heel dichtbij nog in de handen van Arie de Bruin. Na rust zette RBC meteen aan. De ploeg van trainer Bram Braam drukte nu door. Emiel Dorst brak uit waarna De Bruin hem net tegen het gras werkte. De door arbiter Saarloos toegekende penalty werd door Magielse ingeschoten (1-5). Na onvoldoende uitverdedigen scoorde Richard van Gils met een draaiend schot 1-6. RBC kreeg ook daarna nog kansen maar toonde clementie met de 50 jarige. Na een overstapje van Van Oeveren maakte Cees van der Linden er 1-7 van. Kort daarop kreeg de ingevallen Arie Jan Arensman een dot van een kans maar liet deze liggen. Na een kwartier speelde Dorst de defensie uit en ook keeper De Bruin (1-8). Uit een prima verre pass van Jeroen Stoutjesdijk kreeg Andre Arensman nog een kansje. Na kaatsen van Dorst maakte de opkomende Arjan Magielsen de negen vol (1-9). SNS bleef proberen wat aan die achterstand te doen maar dat lukte niet terwijl RBC de mogelijkheden op dubbele cijfers ook liet liggen.
SNS-Satelliet 3-0: triomf der zelfbeheersing (artikel komt uit september 1970) De strijd tussen de runners-up" SNS en Satelliet is voor de Stadse formatie op een schitterende 3-0 zege uitgelopen. Een zege die SNS vooral op zichzelf behaalde voor de zelfbeheersing die de Stadtenaars zichzelf oplegden tegen het steeds opnieuw provocerende Satelliet. Vorig seizoen nog liet NTVV zich meeslepen in het harde voetbal der gasten en aanvankelijk leek het er op dat SNS hetzelfde zou doen. Steeds harder werden de tackles en steeds genieperiger de duwtjes en SNS begon langzaam maar zeker van repliek te dienen. Dat was echter de opzet van Satelliet, die daar in het verleden al menig keer wel bij voer. In de rust kon echter de Stadse trainer weer voor de nodige rust zorgen toen de withemden zich na de hervatting niet meer lieten intimideren werden de kwaliteiten van de Satelliet al spoedig blootgelegd. Voorafgaande aan het derde doelpunt hadden enkele Satelliet-spelers het zo druk met debatteren, o.a. met de scheidsrechter, dat de watervlugge rechtsbuiten Wim van der Mey uit een vrijwel onmogelijke hoek 3-0 kon scoren. De rest van de tijd was SNS oppermachtig. Aanvankelijk zat er nog geen grote zege in want de krachten wogen vanaf het begin tegen elkaar op. Satelliet combineerde soms aardig maar verder dan de linie A. Braber, Fokker, Mellaard en Arensman kwamen de blauwwitten niet. Keeper Diepenhorst behoefde een enkele keer op te treden. Het Stadse middenveld-trio begon wat voorzichtig, maar naarmate de strijd vorderde werd de greep op het middenveld door Wout en Frans Mellaard, maar vooral door Diek Visser, steeds sterker. De Satelliet-achterhoede weerstond. voorlopig de acties van v.d. Mey, Marinus Braber en de links zowel als de recht opduikende Koos Mellaard. Oud wapen Toen Satelliet merkte dat het SNS ernst was greep het op een oud wapen terug. De acties werden steeds harder, de slidings tegen het onverantwoordelijke af elke SNS-er die iets probeerde te ondernemen ging tegen het gras. SNS betaalde prompt met gelijke munt en de goed leidende scheidsrechter moest menig keer vermanend tussenbeide komen. De concentratie bij beide elftallen was in die periode ver te zoeken. Langzamerhand ging SNS aan een licht veldoverwicht bouwen waarbij Braber en v.d. Mey wat kansjes kregen, maar steeds opnieuw door de gasten werden gedwarsboomd. Na vijfentwintig minuten was het dan toch raak toen Marius Braber een voorzet van rechts benutte (1-0) Na dit doelpunt werd het nog wat forser maar opnieuw besloot. Dit werd echter wegens vermeend buitenspel afgekeurd. Onbeantwoord Na de hervatting speelde SNS veel rustiger en daardoor ook beter. Het harde spel van Satelliet bleef nu vrijwel onbeantwoord, omdat SNS zich voornamelijk bezig hield met.. voetbal. In de tiende minuut was het de op links opgedoken rechtsbuiten van der Mey die doorbrak, snel naar binnen kwam, op het laatste moment nog een tegenstander van zich afschudde en raak schoot (2-0). De tegenstanders gaven zich nog niet gewonnen maar duidelijk sloop de onzekerheid in de blauwwitte gelederen binnen. SNS had nu stevig het heft in handen, vooral dank zij een sterke middenveldbezetting, waarin Diek Visser zich steeds beter ging thuis voelen. De jeugdige M. Braber mocht gaan rusten en op zijn plaats kwam M. v.d. Boogert. Juist op dat moment had van der Mey zich nogmaals langs zijn directe bewaker gewerkt en uit een zeer moeilijke hoek tekende hij 3-0 aan. Vanaf dat moment was er eigenlijk nog maar één elftal dat echt voetbalde. Koos Mellaard en Wim van der Mey, goed vanuit het middenveld gelanceerd, trokken er regelmatig van tussenuit maar werden evenzovele malen neergehaald. Zelfs rechterverdediger Cees Arensman liet zich in de aanval zien. Hoewel er nog wel wat kansjes waren om de voorsprong te vergroten bleven meer doelpunten uit, wat echter de verheugde Stadse supporters een zorg was. De Satelliet-spelers konden alleen met hun longen vol frisse lucht de reis naar Vlaardingen aanvangen. Opstelling SNS: doel; P. Diepenhorst: achter; C. Arensman, A.W. Mellaard, R. Fokker en A. Braber. midden; W. Mellaard, Fr. Mellaard en D. Visser: voor; W. van der Mey, M. Braber (M. v, d. Boogert) en K. Mellaard
