Leen Peekstok, The King of SNS In de rijke historie van vv SNS zijn er spelers die een wedstrijd beslissen, en er zijn spelers die een tijdperk definiëren. Wie aan de gloriedagen op het veld denkt, kan niet om één naam heen: Leen Peekstok , bij velen beter bekend als de onbetwiste 'The King of SNS'. De Schrik van Elke Verdediging Leen was het type voetballer waarvoor de supporters naar het sportpark kwamen. Natuurlijk, hij kon een aardig balletje trappen en had het inzicht waar menig middenvelder jaloers op was, maar zijn echte wapen? Dat zat een etage hoger. Als de bal vanaf de flank voor de pot werd geslingerd, wist iedereen op en rond het veld hoe laat het was. Met een timing die niet aan te leren is, steeg Leen boven de verdediging uit. Het was geen koppen, het was gericht vuren . Menig keeper heeft de bal alleen maar horen zoeven wanneer 'de King' zijn voorhoofd tegen het leer zette. "Hij kon goed voetballen, maar nog beter koppen. In de lucht was hij simpelweg onverslaanbaar." Meer dan een Speler Leen was niet alleen een doelpuntenmachine; hij was het boegbeeld van de clubkleuren. Met een onvermoeibare inzet en de nodige flair was hij de lijm die het team bij elkaar hield. Een leider die wist wat het betekende om voor SNS te strijden. Vandaag de dag vliegen de ballen nog steeds over het veld in Stad aan 't Haringvliet, maar de legende van de man die kon 'vliegen' boven de grasmat, blijft onvergetelijk. Leen Peekstok: Een echte koning in de kleuren van SNS.
SNS verrast tijdens Champions League in 2006 "Jingle bells, Jingle bells, Jingle all the way! Iedereen kan voetballen behalve WFB!" klonk het tijdens de laatste wedstrijd van WFB tegen DBGC. Op dat moment had het team van SNS op verassende wijze de Champions League 2006 al op zak. WFB was niet meer te achterhalen door DBGC. De vreugde was enorm, en langs de kant werden alle strijdliederen door de Stadtenaren nog eens uit de kast gehaald. Bij WFB was voor de wedstrijd tegen DBGC nog met enige kritiek gereageerd op de organisatie. Ze dachten bij WFB dat bij een gelijk aantal punten het doelsaldo bepalend zou zijn voor de eindstand. Was overigens de enige wanklank die tijdens de editie van 2006 viel. Het reglement (hetzelfde als bij de dames) bepaalde overigens dat bij een gelijk aantal punten het onderlinge resultaat tussen bei de ploegen telt. Dit betekende dat de eerder gespeelde wed strijd tussen SNS en WFB (1-0) op de slotdag, in dit geval de beslissing had gebracht. In deze spannende wedstrijd wist SNS met een doelpunt van Jordi Smit het vonnis over WFB te vellen. Ook, zoals later bleck, de cup met de grote oren hierdoor binnen te slepen. Tegenvaller Bas Abresch (samen met Bram van der Sluis van WFB met tien doelpunten topscorers van het toernooi): "Het is voor ons (DBGC) met een vijfde plaats een tegenvallend resultaat! We hebben het weggegeven in de wedstrijden halverwege het toernooi: Tegen DJS (1-0 verloren), SNS (1-1) en Melissant (2-2). Deze wedstrijden misten we wel Micha Moerenhout in de punt van de aanval, maar dat mag geen excuus zijn. Ik vond het niveau van het hele toernooi overigens wel tegenvallen, in vergelijking met voorgaande jaren. We gaan ons nu maar weer richten op het veld, want daar kunnen nog mooie dingen gebeuren!" De afgelopen Champions League zal de geschiedenis ingaan als de meest verassende van de laatste jaren. Ook al was het niveau niet altijd even hoog staand, spannend was het als ooit tevoren. Want iedereen kon van iedereen winnen. Halverwege het toernooi gaf SNS-coach Jim Raaymakers al aan dat SNS misschien wel tot de kanshebbers kon worden gerekend. "Ik stuur mijn team maar met één opdracht het veld in: Vanuit een goede organisatie het balletje zo snel mogelijk rond laten gaan. Wanneer de spelers dit kunnen uitvoeren kunnen we nog heel ver komen!" Dat een winnende coach altijd gelijk heeft, blijkt hier maar weer eens uit! Opmerkelijke ploegen deze editie waren Den Bommel, met als smaak makers Maurice Bruggeman en Wesley Bakker (uitgeroepen tot meest waardevolle speler). Maar ook Flakkee, met de jonkies Alex Abresch, Jesper den Engelsman, Gerwin van den Nieuwendijk, en Patrick Verolme maakte een prima indruk. De teams van Stellendam en DBGC konden hun favorietenrol niet waarmaken. Al met al kan iedereen terugzien op een geslaagd evenement dat ook tijdens de 'derde helft' gezellig bleef! SNS-speler Dennie van Druningen is enthousiast. "Deze winst smaakt naar meer! We hebben met heel het team een fantastische prestatie neergezet in Recreatiecentrum De Staver!"
De enige ex-Flakkeeënaar onder betaalde voetballers Adrie Mellaard doet het goed bij N.E.C. (artikel komt uit oktober 1970) STAD AAN "T HARINGVLIET - Adrie Mellaard (26) is momenteel de enige ex-Flakkeeënaar die het als voetballer tot in de eredivisie „geschopt" heeft. Voor de derde achtereenvolgende competitie heeft hij zich nu contractueel gebonden aan N.E.C. uit Nijmegen. Hij vervult zijn functie als linksachter bij NEC bijzonder goed. Dat moge niet alleen blijken uit het feit dat linksback zijn vaste plaats is, daarvan getuigen ook de punten die de redactie van, Studio-Sport" zondagsavonds al enkele malen (3 maal 4 punten) aan hem toekende, in de race om de beste voetballer van het jaar" Zaterdagavond speelde NEC in Eindhoven tegen PSV, een wedstrijd die NEC op de valreep nog met 2-2 (na een 0-2 voorsprong) moest afsluiten. Daarna reisden Adrie Mellaard met zijn vrouw Nel naar het ouderlijk huis aan de Molendijk 72 in Stad aan 't Haringvliet. Daar kaartten we nog even met hem na over de wedstrijd NEC-PSV. Adrie Mellaard had de uit Denemarken afkomstige Bent Smidt Hansen als tegenstander. „Op snelheid kon ik hem wel pakken, maar hij heeft nu eenmaal een vlottere aanzet. Zijn eerste vier, vijf meter zijn bijzonder snel". Overigens is Smidt Hansen niet gevaarlijk geweest. In de voorbereiding van de twee PSV-doelpunten had hij nauwelijks een aandeel. Adrie Mellaard had dus strikt zijn opdracht (Smidt Hansen in bedwang te houden) uitgevoerd. Hoe is hij bij NEC terechtgekomen? Op mijn 8e jaar ben ik begonnen bij SNS. In november 1966 ben ik getrouwd en naar Spijkenisse verhuisd. Daar speelde ik tot mei 1967 in het 2e elftal van Fortuna Vlaardingen. In mei 1967 verhuisde ik naar Grave, waar ik al vanaf 1964 als onderofficier bij de Technische Dienst werkte in de Gen. de Bons-kazerne. Ik liet me inschrijven als amateur bij NEC. Ik speelde 5 wedstrijden in het tweede, was toen eens reserve bij het eerste voor een wedstrijd tegen de FC Twente. Ik moest invallen en na die wedstrijd kreeg ik meteen een contract. sinds die competitie '67-68 heb ik alle wedstrijden meegedraaid". En is er sprake van clubliefde? Och, wat is tegenwoordig clubliefde? Die is er haast niet meer. Als je in het veld staat, voel je maar één ding, en dat is de wil om te winnen". Hij vertelt dat het betaalde voetbal van het amateurvoetbal schilt door met name de begeleiding, de trainingsmethoden technische aanwijzingen. Op onze vraag: Als je nu eens trainer bij je vroegere club SNS zou worden, hoe zou je dan handelen?, antwoordt hij: „Het beste zou zijn om systeemvoetbal door te voeren, om elke speler met opdrachten het veld in te sturen en om goed toe te zien dat hij zich stipt aan die opdrachten houdt. Anders heb je er nog niets aan. Hoe is de sfeer bij NEC? Uitstekend. Beter dan vorig jaar vooral door de verkoop van Ressel. Wat verdien je? Bij een Bij een gewonnen wedstrijd premie van f 250, bij een gelijkspel f 125, en bij een verloren match f 10,-. En verder nog een vast bedrag, maar daar kan ik niets over zeggen. Wat vul je op de toto in, als NEC erop voorkomt? Zoals ik denk dat het goed is. Zonder chauvinistisch te zijn. Als NEC in Amsterdam tegen Ajax moet voetballen, vul ik het vaakst een één in. Hoe eindigt NEC deze competitie? Ik heb altijd gezegd: bij de eerste 7. Zoals de zaken er nu voor staan, zit dat er zeker wel in. We kijken nog even in het mooie plakboek dat thuis door pa, zus en drie broers (nauw) keurig wordt bijgehouden en waarin al Adrie's verrichtingen in krantenknipsels en foto's worden bewaard. Dan moet de enige ex-Flakkeese, betaald voetballer die zich als een zeer sympathieke sportman ontpopt - weer weg: „Even door naar Rotterdam en dan weer gauw terug naar Grave".
SNS-Satelliet 3-0: triomf der zelfbeheersing (artikel komt uit september 1970) De strijd tussen de runners-up" SNS en Satelliet is voor de Stadse formatie op een schitterende 3-0 zege uitgelopen. Een zege die SNS vooral op zichzelf behaalde voor de zelfbeheersing die de Stadtenaars zichzelf oplegden tegen het steeds opnieuw provocerende Satelliet. Vorig seizoen nog liet NTVV zich meeslepen in het harde voetbal der gasten en aanvankelijk leek het er op dat SNS hetzelfde zou doen. Steeds harder werden de tackles en steeds genieperiger de duwtjes en SNS begon langzaam maar zeker van repliek te dienen. Dat was echter de opzet van Satelliet, die daar in het verleden al menig keer wel bij voer. In de rust kon echter de Stadse trainer weer voor de nodige rust zorgen toen de withemden zich na de hervatting niet meer lieten intimideren werden de kwaliteiten van de Satelliet al spoedig blootgelegd. Voorafgaande aan het derde doelpunt hadden enkele Satelliet-spelers het zo druk met debatteren, o.a. met de scheidsrechter, dat de watervlugge rechtsbuiten Wim van der Mey uit een vrijwel onmogelijke hoek 3-0 kon scoren. De rest van de tijd was SNS oppermachtig. Aanvankelijk zat er nog geen grote zege in want de krachten wogen vanaf het begin tegen elkaar op. Satelliet combineerde soms aardig maar verder dan de linie A. Braber, Fokker, Mellaard en Arensman kwamen de blauwwitten niet. Keeper Diepenhorst behoefde een enkele keer op te treden. Het Stadse middenveld-trio begon wat voorzichtig, maar naarmate de strijd vorderde werd de greep op het middenveld door Wout en Frans Mellaard, maar vooral door Diek Visser, steeds sterker. De Satelliet-achterhoede weerstond. voorlopig de acties van v.d. Mey, Marinus Braber en de links zowel als de recht opduikende Koos Mellaard. Oud wapen Toen Satelliet merkte dat het SNS ernst was greep het op een oud wapen terug. De acties werden steeds harder, de slidings tegen het onverantwoordelijke af elke SNS-er die iets probeerde te ondernemen ging tegen het gras. SNS betaalde prompt met gelijke munt en de goed leidende scheidsrechter moest menig keer vermanend tussenbeide komen. De concentratie bij beide elftallen was in die periode ver te zoeken. Langzamerhand ging SNS aan een licht veldoverwicht bouwen waarbij Braber en v.d. Mey wat kansjes kregen, maar steeds opnieuw door de gasten werden gedwarsboomd. Na vijfentwintig minuten was het dan toch raak toen Marius Braber een voorzet van rechts benutte (1-0) Na dit doelpunt werd het nog wat forser maar opnieuw besloot. Dit werd echter wegens vermeend buitenspel afgekeurd. Onbeantwoord Na de hervatting speelde SNS veel rustiger en daardoor ook beter. Het harde spel van Satelliet bleef nu vrijwel onbeantwoord, omdat SNS zich voornamelijk bezig hield met.. voetbal. In de tiende minuut was het de op links opgedoken rechtsbuiten van der Mey die doorbrak, snel naar binnen kwam, op het laatste moment nog een tegenstander van zich afschudde en raak schoot (2-0). De tegenstanders gaven zich nog niet gewonnen maar duidelijk sloop de onzekerheid in de blauwwitte gelederen binnen. SNS had nu stevig het heft in handen, vooral dank zij een sterke middenveldbezetting, waarin Diek Visser zich steeds beter ging thuis voelen. De jeugdige M. Braber mocht gaan rusten en op zijn plaats kwam M. v.d. Boogert. Juist op dat moment had van der Mey zich nogmaals langs zijn directe bewaker gewerkt en uit een zeer moeilijke hoek tekende hij 3-0 aan. Vanaf dat moment was er eigenlijk nog maar één elftal dat echt voetbalde. Koos Mellaard en Wim van der Mey, goed vanuit het middenveld gelanceerd, trokken er regelmatig van tussenuit maar werden evenzovele malen neergehaald. Zelfs rechterverdediger Cees Arensman liet zich in de aanval zien. Hoewel er nog wel wat kansjes waren om de voorsprong te vergroten bleven meer doelpunten uit, wat echter de verheugde Stadse supporters een zorg was. De Satelliet-spelers konden alleen met hun longen vol frisse lucht de reis naar Vlaardingen aanvangen. Opstelling SNS: doel; P. Diepenhorst: achter; C. Arensman, A.W. Mellaard, R. Fokker en A. Braber. midden; W. Mellaard, Fr. Mellaard en D. Visser: voor; W. van der Mey, M. Braber (M. v, d. Boogert) en K. Mellaard
